Struktura życia ludzi starych bywa kontynuacją struktury wcześniejszej. Tak dzieje się w przypadku rolników, rzemieślników, artystów. Może także zmieniać się w wyniku zaprzestania pracy zawodowej, Przyczyną zmian struktury bywa także owdowienie, śmierć rodzeństwa, przyjaciół, a także ograniczenie łatwości poruszania się i choroby, utrudniające kontakty z ludźmi. Zmiany struktury życia zależą także od typu społeczeństwa i kultury. W społeczeństwach tradycyjnych starcy cieszą się zwykle prestiżem i są aktywni jako źródło wiedzy i zbiorowego doświadczenia, a także jako przedstawiciele obrzędowych praktyk. W społeczeństwach industrialnych, gdzie przekazywanie wiedzy następuje za pomocą wyspecjalizowanych w tym kierunku instytucji i piśmiennictwa prestiż tej grupy społecznej jest znacznie mniejszy.