Sytuacja społeczna ludzi starych i kalekich wyglądała w podobny sposób na przestrzeni kolejnych wieków. W starożytnej Grecji i w Rzymie podobnie jak we wcześniejszych kulturach panowało przekonanie, że osoby kalekie i ułomne są nosicielami zła. Potwierdzenie tych poglądów znalazło nawet odzwierciedlenie w mitologii greckiej. Przeświadczenie to umożliwiało likwidację osób kalekich. Zachowanie takie nie było tylko dopuszczalne, ale wchodziło w zakres obywatelskich obowiązków. Pomimo sprzeciwu niektórych filozofów, nie zaprzestano praktyki, ani też nie zmieniono postaw względem tej grupy społeczeństwa.