Uniwersytet Trzeciego Wieku spełnia ważną rolę aktywizatotora życiowego wobec swoich uczestników. Pobudza osoby starsze działania, podtrzymując ich aktywność intelektualną, psychiczną i fizyczną. Dzięki temu ich kondycja utrzymuje się na wysokim poziomie, a ich życie staje się pełniejsze i pozbawione monotonii. Uniwersytet zaspokaja zapotrzebowanie słuchaczy, jest jednocześnie otwarty na ich propozycje. Rozwijanie sprawności intelektualnej podnosi samoocenę osób starszych i zadaje kłam dosyć jeszcze powszechnemu stereotypowi o obnizonej inteligencji w tym wieku.